Mijn hondenleventje als een puppy

Toen ik zo’n acht weken was verhuisde ik opeens van Drenthe naar Emmeloord. Dat was nogal een cultuurshock. Mijn broertjes waren al verhuisd. Samen met m’n zusje Britt zat ik in de bench te wachten tot het moment dat ook ik de wijde wereld in zou trekken.

De autorit van Bovensmilde naar de Noordoostpolder was geen doorslaand succes. Of het nu van de zenuwen kwam of omdat baasje Cynthia nogal woest reed, ik weet het niet … maar onderweg spuugde ik het autootje van baasje Cynthia onder. Een goed begin is het halve werk zullen we maar zeggen.

Toen ik drie maanden oud was moest ik verplicht op “puppy cursus”. Bij hondenschool DogMania. Elke dinsdagavond gingen we daar naartoe. Dat viel lang niet mee.

In de auto werd ik in het begin nog steeds een beetje misselijk. Maar ik wist m’n brokken binnen te houden.

En van alle andere honden bij de hondenschool raakte ik soms wat over de kook. Al die indrukken. Information overload! Volgens mij waren m’n baasjes een beetje benauwd dat ik een Borderline Collie zou worden.

Tot overmaat van ramp had Duitse herder Kees volgens mij een oogje op me. Kees zat eigenlijk in een heel andere hondenklas. Maar hij zocht me steeds op. Hij was wel aardig hoor. Maar te pas en te onpas begon-ie met me te stoeien. En dat ging allesbehalve zachtzinnig. Pfff.

Fotomomentje: met baasjes Hans en Cynthia mee naar de Noordoostpolder
Kiekje in het zonnetje - hier probeer ik een cavia te imiteren
"May I have your votes please?" De baasjes hebben gestemd hoe ik moest gaan heten! "Nim" kreeg de meeste stemmen.
Poseren in de tuin in Bovensmilde